Garcia I SanchezGarcia I w literaturze nazywany jest również Garcią II lub Garcią III., hiszp. García Sánchez I (ur. prawd. 919, zm. 22 lutego 970) – król Nawarry w latach 925–970, hrabia Aragonii w latach 943–970, z dynastii Jimenez.
Syn króla Nawarry Sancho I i Tody (Toty) Aznarez. Był najmłodszym dzieckiem, miał sześć starszych sióstr.
Ojciec Garcii, założyciel nowej dynastii Jimenez panującej w Nawarze zmarł w 925 i podczas małoletniości Garcii rządy regencyjne w królestwie Nawarry sprawowali stryj Jimeno Garces (zmarł w 931) i matka królowa Toda Aznarez (zmarła po 970). Matka Garcii, pochodząca z rodu rządzącego Nawarrą przed dynastią Jimenez, była spokrewniona z potężnym kalifem Kordoby (od 929, wcześniej emirem) Abd ar-Rahmanem III, dzięki czemu jej syn utrzymał się na tronie Nawarry, mimo że kalif prowadził walki przeciwko chrześcijańskim iberyjskim królestwom. Kalif nie wahał się ingerować w wewnętrzne sprawy Nawarry i w 934 wymusił na królowej dopuszczenie Garcii do samodzielnych rządów. Ceną za to było podporządkowanie się królestwa Nawarry kalifowi, a także rezygnacja z planów ożenienia Garcii z córką Sunyera I, hrabiego Barcelony. Za czasów regencji królowej Tody Nawarra związała się bliskim sojuszem z innym chrześcijańskim państwem – królestwem Leónu, którego władca Ramiro II był siostrzeńcem Tody.