Apenin Umbryjski To pasmo rozciąga się od Tybru do przełęczy Scheggia w pobliżu Cagli (gdzie pasmo przecina starożytna droga Via Flaminia) i do rzeki Arno. Najwyższym szczytem jest Monte Catria (1701 m n.p.m.). Główną rzeką w okolicy jest Tyber, inne ważniejsze to Foglia (Pisaurus), Metauro i Esino (Aesis). Ta ostatnia była granicą Italii w III i II wieku przed naszą erą. Rzeki te zasilają Adriatyk. Jeden ze szczytów, Monte Conero, na południe od Ankony, był wyspą w Pliocenie. Czasami kwalifikowany jest jako część Apeninów Środkowych.
Bibliografia Encyklopedia Audiowizualna Britannica – Geografia I – G. de Lorenzo Studi di geologia nell'Appennino Meridionale Naples vol. VIII 1896 Sacco, F. (1893-1899). "L'Appennino settentrionale". Bollettino della Società geologica Italiana.
Kategoria:Apeniny Kategoria:Góry Włoch