Szariacka Armia Kabardii (ros. Шариатская Армия Кабарды) – powstańcza formacja zbrojna na północnym Kaukazie podczas wojny domowej w Rosji
Twórcą utworzenia Szariackiej Armii Kabardii był Nazir A. Katchanow, wychowanek wszechkabardyjskiego seminarium nauczycielskiego w Nalczyku. Był on zwolennikiem narodowego samookreślenia się Kabardyńców oraz reform politycznych i społeczno-demokratycznych poprzez wprowadzenie szariatu. Nie traktował go jednak w sposób dogmatyczny. Głównym podmiotem planowanych reform miało być kabardyńskie chłopstwo. Nazir A. Katchanow skupił wokół siebie przedstawicieli młodej kaukaskiej inteligencji islamskiej. Prawdopodobnie już wiosną 1918 r. przy granicy kabardyjsko-osetyńskiej we wsi Kagolkino sformował sotnię kawalerii. Początkowo ochraniała ona kilka aułów w rejonie Nalczyku, propagując jednocześnie idee dowódcy N. A. Katchanowa i werbując nowych ochotników. Wkrótce rozrosła się ona do wielkości pułku. W sierpniu we wsi Doszkokowo doszło do spotkania z grupą osetyńskich bolszewików-kermenistów, w wyniku którego zostało podpisane porozumienie w sprawie sformowania wspólnego oddziału wojskowego do walki ze zwolennikami białych gen. Antona I. Denikina, a szczególnie księciem Zaurbekiem Dautukowem-Sieriebriakowem. Następnie N. A.