Znak pieniężny – emitowany przez bank centralny lub państwo materialny nośnik posiadania przez okaziciela określonej ilości jednostek pieniężnych mających wartość wymierną.
Znak pieniężny a pieniądz Rozwój bankowości doprowadził do oddzielenia pojęcia pieniądza (jako abstrakcyjnego miernika zasobów kapitałowych) od pojęcia znaku pieniężnego, którego fizyczne posiadanie oznaczało posiadanie określonej ilości pieniędzy.
Współczesna doktryna mówi, że na pieniądz składają się trzy elementy: jednostka pieniężna, suma pieniężna oraz znak pieniężny.
Ten ostatni jest materialnym nośnikiem jednostek pieniężnych.
Ze względu na zdolność płatniczą znaki pieniężne dzieli się na: rzeczywiste (obiegowe), będące prawnym środkiem płatniczym, wycofane z obiegu lub jeszcze do niego niewprowadzone, pozorne (monety pamiątkowe).
Znaki pieniężne w Polsce Zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim NBP posiada wyłączne prawo emitowania znaków pieniężnych na obszarze RPArt. 4 ustawy o NBP ().. Znakami pieniężnymi są banknoty i monety opiewające na złote i groszeArt. 31 ustawy o NBP.. W Polsce stanowią one prawny środek płatniczy na obszarze RPArt. 32 ustawy o NBP..