Oddział Wolności Zaurbeka Dautukowa-Sieriebriakowa (ros. Отряд Свободы Заурбека Даутокова-Серебрякова) – jednostka wojskowa białych podczas wojny domowej w Rosji.
Książę Zaurbek A. Dautukow-Sieriebriakow walczył w I wojnie światowej jako dowódca Kabardyńskiego Pułku Konnego, dochodząc do stopnia sztabsrotmistrza. Na pocz. 1918 r. powrócił w rodzinne strony na północnym Kaukazie z postanowieniem porzucenia służby wojskowej. Jednakże z powodu silnego rozszerzania się wpływów bolszewickich na tym obszarze (powstanie Tereckiej, Stawropolskiej i Kubańsko-Czarnomorskiej republik radzieckich) za namową swoich byłych podkomendnych, podjął walkę z bolszewikami.
W sierpniu 1918 r. stworzył ugrupowanie Wolna Kabardia, którego głównym celem było przywrócenie porządku, położenie kresu anarchii i bandytyzmowi. Opowiadało się ono za szeroką autonomią dla Kabardii w ramach państwa rosyjskiego. Jednocześnie sformował oddział zbrojny, nazwany Oddziałem Wolności. Podporządkował go politycznie Okręgowej Radzie Ludowej i Kabardyńskiej Radzie Narodowej w Nalczyku, kierowanych przez Tausułtana K. Szakmanowa, który przyjął zwierzchność gen. Antona I. Denikina. Kiedy powstanie antybolszewickie wybuchło nad Terekiem, do walki przyłączył się też książę Z. A. Dautukow-Sieriebriakow. Do jego Oddziału zgłosiło się wielu ochotników. 7 października 1918 r.