km².
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia amadyńców są świetliste lasy z trawiastym podszytem i zadrzewienia w mozaikowych – łączących tereny spalone i nietknięte pożarami – półpustynnych środowiskach. Obecność niespalonych drzew jest niezbędna ze względu na gniazdowanie niemal wyłącznie w dziuplach. Charakterystyczne dla środowiska życia tych ptaków są skaliste wzgórza z eukaliptusami dwóch gatunków: Eucalyptus brevifolia i E. tintinnans oraz dostępne w odległości 2–4 km źródła wody niewysychające w porze suchej. Poza sezonem lęgowym amadyńce przebywają w nieco bardziej różnorodnych środowiskach.
Pożywieniem amadyńców są nasiona, zarówno dojrzałe, jak i na wpół dojrzałe. W porze suchej są to głównie nasiona sorga (Sorghum), poza porą suchą – bardziej różnorodne. Niekiedy zjadają również bezkręgowce. Amadyńce przebywają pojedynczo, w parach i grupach liczących od kilku (również z jednej rodziny) do kilkuset osobników. Szczególnie licznie zbierają się przy wodopojach, choć nie zawsze odwiedzają je w tak dużych stadach. Regularnie dołączają do innych niewielkich wróblowych, zwłaszcza amadynek długosternych (Poephila acuticauda). Pierzenie u amadyńców odbywa się wyjątkowo na tle innych astryldów.