Vladimir Jankélévitch (ur. 31 sierpnia 1903 w Bourges, zm. 6 czerwca 1985 w Paryżu) – francuski filozof, pisarz i muzykolog.
Życiorys Syn rosyjskich emigrantów, którzy uciekli z Odessy przed prześladowaniami na tle antysemickim. Ojciec, Samuel Jankélévitch, był lekarzem, filozofem i tłumaczem filozofii niemieckiej na język francuski (Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling, Sigmund Freud, Georg Wilhelm Friedrich Hegel), co miało wpływ na późniejsze zainteresowania i poglądy syna. Studiował w École normale supérieure w Paryżu, gdzie między innymi poznał Henriego Bergsona, którego uznawał później za swego mistrza. Bergson przed śmiercią nieformalnie nazwał go, obok Jeana Gittona, swym spadkobiercą. W latach 1926–1932 wykładał filozofię i muzykologię w Instytucie Francuskim w Pradze. Tematem jego pracy doktorskiej była filozofia Schellinga. Na myśl moralną i metafizyczną Jankélévicha mieli też wpływ myśliciele tacy jak Plotyn, Georg Simmel, Lew Szestow, Baltasar Gracián, Franciszek Salezy i św. Jan od Krzyża. W latach 30. kontynuował karierę naukową na uniwersytetach w Lille, Besançon i Tuluzie. W 1940 na mocy ustaw antysemickich rządu Vichy został usunięty z uniwersytetu. Działał w ruchu oporu. Po wojnie został profesorem filozofii moralnej na paryskiej Sorbonie.