Atak UPA na Włodzimierzec – pierwsza akcja Ukraińskiej Powstańczej Armii przeciwko Niemcom, zorganizowana przez sotnię Hryhorija Perehijniaka ps. „Dowbeszka-Korobka”. Atak miał miejsce w nocy z 7 na 8 lutego 1943 roku.
Tło ataku Oddział „Dowbeszki-Korobki” był jednym z pierwszych faktycznych oddziałów UPA, wcześniej prowadzono jedynie szkolenia przyszłych partyzantów oraz grupy patrolowe. Pismo UPA „Do Zbroji” (pol. Do broni) określa zgrupowanie to jako pierwszą sotnię UPA. Została ona utworzona na polecenie Iwana Łytwynczuka ps. „Dubowyj” z połączenia kilku oddziałów SKW.
Nie jest ustalone, dlaczego UPA wybrała jako cel akcji właśnie posterunek we Włodzimiercu. Istnieje relacja, że partyzanci chcieli uwolnić z niego aresztowanego działacza OUN-B, nieznanego z nazwiska Ukraińca ps. „Dibrowa”.
Atak Sotnia „Dowbeszki-Korobki” zaatakowała posterunek w nocy z 7 na 8 lutego 1943. Partyzanci byli uzbrojeni w rewolwery, pistolety maszynowe, jednak wielu posiadało jedynie siekiery, noże lub piki. Walka o posterunek trwała około dwóch godzin, partyzanci zdobyli budynek broniony przez Kozaków z policji pomocniczej oraz niemiecką żandarmerię.