Z innych źródeł wiadomo, iż kult tej bogini również miał charakter orgiastyczny.
Bóstwem typowo trackim była Bendis (Bendida) – bogini łowów, urodzaju, roślinności, Księżyca, opiekunka dziewcząt, kobiecej czystości i wielodzietności. Grecy utożsamiali ją z Artemidą lub Hekate, rzadziej z Persefoną. Z czasów rzymskich zachowało się jej wyobrażenie na płaskorzeźbie jako kobiety siedzącej tyłem na koniu, trzymającej w lewej ręce łuk, a w prawicy zająca, którego podgryza pies; towarzyszy jej inna kobieta z pochodnią w ręku (prawdopodobnie hipostaza Bendis-Hekate).
Spośród wierzeń trackich szczególnie charakterystyczny i popularny był też (zwłaszcza w wojsku) kult tzw. Jeźdźca Trackiego – herosa porównywalnego z Herkulesem, który w powszechnych wierzeniach utrzymał się aż do IV wieku n.e. Znaleziono ponad 1000 płyt z jego wizerunkiem.
Rola władców Trackim królom przypisywano boskie pochodzenie, jako przodkom Hermesa. Legendarni traccy królowie byli jednocześnie kapłanami. Królowie-kapłani sprawowali władzę dziedzicznie i uczestniczyli w obrzędach religijnych. Chociaż z czasem (po VI w.