Starokalendarzowcy (gr. Παλαιοημερολογίτες, Paleoimerologites) – grupy prawosławnych, które wyodrębniły się głównie z Greckiego Kościoła Prawosławnego oraz Patriarchatu Konstantynopola, sprzeciwiające się reformom kalendarza liturgicznego, polegającym na zaadaptowaniu poprawionego kalendarza gregoriańskiego (określanego jako kalendarz neojuliański) w miejsce dotychczasowego juliańskiego. Grupy te pozostają w schizmie z głównymi („kanonicznymi”) kościołami światowego prawosławia.

Historia Do XX wieku jako prawosławny kalendarz liturgiczny służył kalendarz juliański. W oparciu o niego stworzono tablicę z datami świętowania kolejnych Wielkanocy w Kościele (paschalia), wybiegający w przyszłość o kilka tysięcy lat. Niedokładność kalendarza juliańskiego, w którym rok trwa równo 365,25 dni, wynosi ok. 11 minut i 15 sekund w stosunku do roku zwrotnikowego (został on wybrany jako rachuba liczenia lat ziemskich) oraz ok. 9 minut i 9 sekund roku gwiazdowego (syderycznego). Dla porównania Kalendarz gregoriański spóźnia się nieznacznie (ok. 0,5 s. w ciągu stulecia) do roku zwrotnikowego i ok.