W 1897 został radcą medycznym (Medizinrat).
Przez większość swojej kariery (lata 1894–1931) związany był ze szpitalem miejskim w Dreźnie. W 1930 roku został doktorem honoris causa Uniwersytetu w Lipsku za zasługi w dziedzinie patologii weterynaryjnej.
3 października 1894 ożenił się z Marią Marthaus. Małżeństwo miało dwie córki i syna. Zmarł 14 sierpnia 1932 w Dreźnie, po dwóch tygodniach od ostatecznie śmiertelnego zatrucia. Wspomnienia o nim napisali Herbert Junghans, Wätjen, Otto Lubarsch, SchürmannSchürmann. Georg Schmorl †. Münchner Medizinische Wochenschrift 79, 1485-1486 (1932), MorpurgoMorpurgo B. Cristiano Giorgio Schmorl. Archivio per le Scienze Mediche. Torino, 1932, DeVecchiDe Vecchi B. Georg Schmorl. Pathologica 24 (1932), Hubert Maitland TurnbullTurnbull HM. Christian Georg Schmorl. J Path Bact 35. 982-985 (1932).
W 1952 roku z okazji 20-tej rocznicy jego śmierci, Instytut Patologii przy Bezirkskrankenhauses Dresden-Friedrichstadt przemianowano na Institut für Pathologie Georg Schmorl.