Pierwszy sztandar 2 pułk Saperów Kaniowskich (2 pułku inżynieryjnego), został zniszczony przez samych żołnierzy 2 pułku inżynieryjnego w obliczu klęski pod Kaniowem w 1918 i rozdany żołnierzom tego pułku na przechowanieŻołnierz Polski nr. 46 z 1921. Nowy sztandar (wskrzeszony z zebranych fragmentów sztandaru 2 pułku inżynieryjnego) został wręczony w 8 listopada 1921 przez Naczelnika Państwa marszałka Piłsudskiego w Warszawskich Łazienkach na ręce dowódcy pułku mjr. Artura GórskiegoŻołnierz Polski nr. 64 z 1921. Sztandar wykonany został zgodnie z przepisami z 1919 roku. Na stronie głównej w rogach płatu umieszczono w wieńcach laurowych emblemat saperów (kilof, topór, łopata i granat) oraz inicjał K i cyfrę 2. Na stronie odwrotnej znajduje się pośrodku płata napis: Honor i Ojczyzna, w rogach natomiast: Kaniów 11.5.18, Szampania 19.7.18, Lwów 12.2.19 oraz Warszawa 18.8.20. thumb|Poświęcenie sztandaru jednostki w 1921. Dowódca mjr Artur Górski odbiera od Naczelnika Józefa Piłsudskiegothumb|prawa strona sztandaru 2 pułku saperów kaniowskichthumb|lewa strona sztandaru 2 pułku saperów kaniowskich Po klęsce wrześniowej sztandar przekazano we Francji formującemu się 2 Kaniowskiemu batalion saperów. Na ten sztandar żołnierze batalionu złożyli przysięgę w Angers 30 marca 1940 roku.