thumb|300px|Rozmieszczenie punktów libracyjnych w układzie Ziemia–Słońce thumb|300px|Położenie punktów libracyjnych oraz potencjał ciała obracającego się razem z układem podwójnym. Punkty libracyjne są punktami stacjonarnymi potencjału grawitacyjnego

Punkt libracyjny, punkt libracji, punkt Lagrange’a – miejsce w przestrzeni w układzie dwóch ciał powiązanych grawitacją, w którym ciało o pomijalnej masie może pozostawać w spoczynku względem ciał układu. Punkt libracyjny nazywany jest także punktem Lagrange’a od nazwiska jego odkrywcy Josepha Lagrange’a.

Punkty takie nie istnieją w ogólnym przypadku ruchu trzech ciał.

Historia Trzy punkty Lagrange’a (L1, L2, L3) leżące na linii przebiegającej przez dwa oddziałujące ciała zostały odkryte przez szwajcarskiego matematyka Leonharda Eulera około 1750 roku, na około dziesięć lat przed odkryciem pozostałych dwóch przez urodzonego we Włoszech Josepha Lagrange’a.

W 1772 roku Lagrange opublikował „Esej o problemie trzech ciał”. W pierwszym rozdziale rozważał ogólny problem trzech ciał. Na tej podstawie w drugim rozdziale zademonstrował dwa szczególne rozwiązania o stałym wzorze, dla dowolnych trzech mas o orbitach kołowych.