Partycypacja obywatelska – zespół działań i metod uczestnictwa obywateli w określaniu i rozwiązywaniu własnych problemów. Podstawą partycypacji jest uznanie legalności wybranej demokratycznie władzy i partnerstwo władz z grupami i organizacjami mieszkańców. Opiera się ona również na założeniu, że udział obywateli w zarządzaniu demokratycznym państwem nie powinien być ograniczony wyłącznie do udziału w wyborach (demokracja uczestnicząca). Kroki w rozwoju zasad obywatelskiego uczestnictwa Podstawa: Informacja (władza mówi do obywateli) Krok I: Opozycja (obywatele wyrażają sprzeciw) Krok II: Odpowiedzi (władza wyjaśnia obywatelom) Krok III: Konsultacje (władza wysłuchuje obywateli) Krok IV: Partnerstwo (obywatele razem z władzami) Szczyt: Samozarządzanie (obywatele załatwiają swoje własne sprawy) W sprawnie działającym państwie demokratycznym (zob. wskaźnik demokracji) aktywni obywatele sami określają, co dla nich stanowi największy problem i w jaki sposób byłoby najlepiej go rozwiązać.