Wspaniałe Orinoko (fr. Le Superbe Orénoque) – dwutomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu Niezwykłe podróże wydana po raz pierwszy w 1898 roku. Tom 1. złożony jest z 15 rozdziałów, a tom 2. z 14 rozdziałów.

Pierwszy polski przekład autorstwa Wacława Leszka Kobieli pojawił się w 1996; natomiast w 2015 wydany został przekład Andrzeja ZydorczakaDane z internetowego katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie, dostęp 11 listopada 2016.

Zarys fabuły Wenezuela i rzeka Orinoko. Trzech uczonych kłóci się w określeniu źródeł rzeki. Wyruszają więc w górę Orinoko (z miasta Bolívar). Spotykają dwóch podróżników z Francji, starszego sierżanta I. R. Martial i jego siostrzeńca Jean. Jean (naprawdę Jeanne) to córka byłego dowódcy sierżanta, przebrana za mężczyznę dla bezpieczeństwa. Szuka swojego ojca pułkownika Kermora, który zaginął wiele lat temu w Wenezueli. W drodze grupa spotyka innych dwóch Francuzów. To botanicy Germain Paterne i Jaques Helloch. Podróż staje się coraz trudniejsza. Ze statku przesiadają się na łodzie, a później muszą iść pieszo. Trafiają na tereny rządzone przez niebezpiecznych bandytów i Indian.