złotą odznaką za świadczoną w owym czasie pomoc ofiarom wojny.
Powołał do życia Spółdzielnię Kupieckiej Hurtowni Kupców Polskich w Krakowie, a od roku 1940, do śmierci, pełnił w niej funkcję prezesa rady nadzorczej.
Po wojnie był głównym inicjatorem reaktywowania „Kupca Polskiego”, do którego pisał również artykuły.
Był również reprezentantem KKK w sprawie szkolnictwa zawodowego na terenie kuratorium szkolnego, samorządu terytorialnego i gospodarczego. Brał udział w Zarządzie Towarzystwa Szkoły Kupieckiej w Krakowie jako jeden z jego współtwórców, był przewodniczącym komisji egzaminacyjnej dla uczniów przemysłowych w Kongregacji, na którym stanowisku działał nieprzerwanie od roku 1927.
Jako reprezentant KKK działał również na szerszej arenie społeczno-obywatelskiej. Należał do szeregu stowarzyszeń o charakterze społeczno-charytatywnym, w tym do: Związku Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej, Krakowskiego Ochotniczego Towarzystwa Ratunkowego. Współdziałał w pracach o charakterze obywatelskim pełniąc funkcję ławnika w okręgowym Sądzie Ubezpieczeń Społecznych. Był członkiem Komitetu Daniny Narodowej, Komitetu Odbudowy Warszawy, Miejskiego Komitetu Powodziowego oraz Komisji Odwoławczej przy Izbie Skarbowej.