obecnie znajdują się w Instytucie Pamięci Narodowej w Warszawie. W 2020 IPN przekazał go w depozyt Muzeum Getta Warszawskiego.
W 2017 dokument został wpisany na listę UNESCO Pamięć Świata.
Historia Raport przygotowany został w trzech kopiach bezpośrednio po likwidacji warszawskiego getta w 1943 na polecenie Jürgena Stroopa. Po zakończeniu II wojny światowej stanowił on w procesach norymberskich dowód rzeczowy o sygnaturze „dokument nr 1061-PS” i przedłożony został 13 grudnia 1945 przez majora armii amerykańskiej Williama F. Walsha. W dniu następnym raport ten został szczegółowo omówiony w trakcie obrad sądowych. Odegrał on istotną rolę w procesie Hermanna Göringa oraz jego autora Jürgena Stroopa. Po raz pierwszy o jego istnieniu wspomniał publicznie 21 grudnia 1945 sędzia Najwyższego Sądu USA Robert H. Jackson przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze.
Jedna z trzech kopii raportu Stroopa została przekazana stronie polskiej przez Urząd Szefa Prokuratury do spraw Zbrodni Wojennych dnia 10 czerwca 1948.