Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie bieg na 10 000 m okazał się triumfem Włochów, którzy w komplecie stanęli na podium: Stefano Mei zdobył złoty medal, Alberto Cova srebrny, a Salvatore Antibo brązowy. W biegu na 5000 metrów Mei zdobył srebrny medal za reprezentantem Wielkiej Brytanii Jackiem Bucknerem, a przed innym Brytyjczykiem Timem Hutchingsem.
Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu Mei zajął 7. miejsce w biegu na 5000 metrów. Ponownie zdobył tytuł mistrzowski na tym dystansie na uniwersjadzie w 1989 w Duisburgu. Na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie zdobył brązowy medal w biegu na 10 000 metrów, a w biegu na 5000 metrów zajął 7. miejsce (na obu dystansach zwyciężył Salvatore Antibo). Awansował do finału biegu na 5000 metrów na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio, lecz go nie ukończył. Zajął 7. miejsce w biegu na 3000 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1992 w Genui.
Był mistrzem Włoch w biegu na 1500 metrów w 1985, w biegu na 5000 metrów w 1984, 1986, 1989 i 1991 oraz w sztafecie 4 ×1500 metrów w 1983.