Michał Skrzypczyk, pseud. Chruściczanin, Zawsze-Polak (ur. 20 września 1881 w Chróścicach, zm. 22 kwietnia 1904 w Świdnicy), polski pisarz ludowy.
Pochodził ze Śląska Opolskiego, był synem Pawła, właściciela niedużego gospodarstwa, który wychował go w duchu patriotycznym. W Chróścicach uczęszczał do niemieckiej szkoły ludowej, potem zdobywał wiedzę i umiejętności – w tym poznawał język polski – drogą samokształcenia. Wcześnie rozpoczął pracę zarobkową, był robotnikiem w cegielni, wyjeżdżał również do pracy poza Śląsk. Dzięki pracy poza rodzinnymi stronami zapoznał się z polską emigracją zarobkową.
Od 1901 współpracował z "Gazetą Opolską" i jej wydawcą Bronisławem Koraszewskim, który otoczył młodego pisarza opieką literacką. Na łamach "Gazety" (oraz w jej dodatku "Gość Niedzielny") Skrzypczyk zamieszczał felietony, opowiadania, artykuły publicystyczne, wiersze. Pisał o problemach narodowych Śląska Opolskiego, był rzecznikiem poznawania i doskonalenia języka polskiego przez mieszkańców regionu, podkreślał potrzebę czytelnictwa. Poruszał też tematy związane z emigrantami "za chlebem". W jednym z listów do Koraszewskiego postrzegał swoje zadania w sposób następujący: "Praca nad uświadomieniem ludu – to moja najmilsza zabawa.