Po kampanii wrześniowej przedostał się do Francji. Został powołany do Wojska Polskiego w stopniu kapitana i wydelegowany do francuskich zakładów remontowych w celu zapoznania się z samolotami używanymi w Armée de l’air. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii i wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-0188. W listopadzie 1940 roku znalazł się wśród członków Polskiej Grupy Ekspertów, a w pierwszej połowie 1941 roku został przydzielony do Biura Instrukcji i Tłumaczeń przy Centrum Polskich Sił Powietrznych w Blackpool. Pracował tam do końca 1941 roku. Został przeniesiony do Victory Aircraft w Kanadzie, gdzie pracował przy uruchomieniu produkcji lotniczej. Od 1943 roku zajął się organizacją Wydziału Lotniczego w École Polytéchnique w Montrealu, gdzie zajmował się zagadnieniami automatycznego sterowania samolotów. W 1944 roku przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie w firmie Convair objął stanowisko doradcy ds. układów sterowania samolotów bombowych i transportowych. Następnie przeniósł się do Ryan Aeronautical Co., gdzie został kierownikiem działu aeronautyki. Był prekursorem zastosowania w USA przekształcenia Laplace’a do sterowania samolotów i pocisków rakietowych. W 1949 roku przyjął obywatelstwo amerykańskie, od tego momentu swe prace naukowe podpisywał jako Gustaw M. Andrew lub G.M.