Suwŏl (ur. 1855, zm. 1928) – koreański mistrz sŏn, uczeń i spadkobierca mistrza Kyŏnghŏ Sŏng’u.

Życiorys Suwŏl pochodził z niezwykle biednej rodziny (o statusie wręcz półniewolniczym). Nie umiał pisać, czytać, nie mógł się nawet ożenić, co było niezwykłe w tym społeczeństwie, w którym chłopcy byli żenieni jako nastolatkowie, bez względu na ich status majątkowy.

W wieku 29 lat Suwŏl wstąpił do klasztoru Ch'ongjang. Główny mnich nie był zachwycony mając w klasztorze dorosłego niepiśmiennego wieśniaka. Co więcej, Suwŏl w ogóle nie angażował się ani w naukę sutr, ani w praktykę sŏn. Zajmował się głównie zbieraniem drewna opałowego dla klasztoru. Otrzymał od głównego kapłana sutrę, którą miał powtarzać nieustannie podczas zbierania drewna. Suwŏl miał czyste serce i chociaż sutry w ogóle nie rozumiał, całkowicie poświęcił się jej recytowaniu w każdym świadomym momencie swojego życia, niezależnie od tego, czym był zajęty. Pewnego dnia osiągnął wielkie samadhi, chociaż wcale do tego nie zmierzał.

Kilka lat później Suwŏl zastąpił Taeho na stanowisku głównego mnicha. Jednak później przeniósł się do klasztoru Sangwon na górze Odae, gdzie studiował sŏn u mistrza Hanama, spadkobiercy Kyŏnghŏ.