Vincenz Alexovits (Wincenty Aleksowicz, ur. 9 listopada 1812 w Wysowej, zm. 15 listopada 1875 w Wiedniu) – austriacki lekarz polskiego pochodzenia.
Życiorys Urodził się w Wysowej, studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim. Tytuł doktora medycyny otrzymał 19 marca 1838 na podstawie pracy De vita beata. Następnie praktykował jako lekarz ubogich w Wiedniu. Był inicjatorem budowy Sankt-Josef-Kinderspital w Wiedniu przy Kolschitzkygasse 9–11Erna Lesky: The Vienna Medical School of the 19th century. Johns Hopkins University Press, 1977 . Szpital miał 20 łóżek i powstał dzięki środkom Stowarzyszenia, do którego należeli m.in. Jan Nepomucen Lindner i Stefan Romer; otwarty został 19 marca 1842Das Armenwesen in Wien und die Armenpflege im Jahrezehnt 1863-1872: Geschichtlich, administrativ, und statistischbearbeitet vom städtischen Statistischen Bureau (1875) s. 283. Alexovits zrezygnował z kierowania szpitalem w 1846Abt IA: History of pediatrics. Saunders, 1937 s. 76. Poza praktyką, miał też fabrykę zapałekCarl Hofbauer: Die Alservorstadt mit den ursprünglichen Besitzungen der Benediktinerabtei Michelbeuern am Wildbache Als: Historisch-topographische Skizzen zur Schilderung der alten Vorstädte Wiens. Leopold Sommer, 1861 s. 148 i przez pewien czas był dyrektorem szkoły dentystycznejVereine.