Josep Pla spędzi w stolicy Hiszpanii prawie cały okres Republiki (1931-1936), gdzie dzięki pracy dziennikarza parlamentarnego nawiąże kontakty z hiszpańskimi elitami politycznymi i kulturalnymi. Pla, który nie był ani antyrepublikaniniem, ani też antymonarchistą, a jedynie pragmatykiem poszukującym modernizacji państwa, w pierwszych chwilach okazuje pewną sympatię dla Republiki: wierzy, że nowy system polityczny ma szansę przyjąć się w Hiszpanii, o ile będzie się postępować według modelu Republiki Francuskiej. Z czasem jednak, obserwując obrót wydarzeń, rozczarowuje się co do idei republikańskiej i zaczyna uważać ją za «rozgorączkowane i destrukcyjne szaleństwo».
Ze względu na stan zdrowia opuszcza niespokojny i bardzo niebezpieczny Madryt na kilka miesięcy przed wybuchem hiszpańskiej wojny domowej. Barcelona również nie wydaje się być bezpieczna, dlatego we wrześniu 1936 Josep Pla opuszcza republikańską Katalonię, udając się na statku w kierunku Marsylii wraz z towarzyszącą mu Adi Enberg, obywatelką Norwegii urodzoną w Barcelonie, z którą od lat utrzymuje związek (przez kilka lat przedstawiali się nawet jako małżeństwo).