Ne Win nie zniknął całkowicie z życia politycznego, ponieważ wciąż pozostał szefem Birmańskiej Partii Socjalistycznej, a urząd ten sprawował do lipca 1988 rokuLubina 2014 s.190. Istotniejszymi sukcesami jego rządu okazało się rozbicie partyzantki komunistycznej i częściowe pokonanie ruchów separatystycznych.
W 2002 zięć i trzech wnuków Ne Wina podjęło próbę zamachu stanu zakończoną fiaskiem, która otoczyła go niesławą.
Przypisy
Bibliografia
Michał Lubina, Birma, Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2014, seria: Historia państw świata w XX i XXI wieku, .
Kategoria:Mjanmańscy generałowie Kategoria:Mjanmańscy ministrowie Kategoria:Premierzy Mjanmy Kategoria:Prezydenci Mjanmy Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Wicepremierzy Mjanmy Kategoria:Zmarli w 2002