Archidiecezja mediolańska (łac. Archidioecesis Mediolanensis, wł. Arcidiocesi di Milano) – rzymskokatolicka archidiecezja ze stolicą w Mediolanie, w Lombardii we Włoszech. Diecezja powstała w I wieku, a w IV wieku została podniesiona do godności archidiecezji.
Arcybiskup Mediolanu jest również metropolitą mediolańskim. W skład metropolii wchodzą diecezje: Bergamo Brescia Como Crema Cremona Lodi Mantua Pawia Vigevano
Na terenie archidiecezji żyje 1033 zakonników i 3915 sióstr zakonnych.
Terytorium Archidiecezja obejmuje prowincje Mediolan, większość prowincji Varese i prowincji Lecco, niektóre gminy w prowincji Como i prowincji Pawia oraz Treviglio w prowincji Bergamo.
Historia Za pierwszego biskupa Mediolanu uważa się św. Barnabę (zaliczanego do szerszego grona apostołów).
W IV wieku w Mediolanie – wtedy stolicy Cesarstwa Zachodniorzymskiego doszło do konfliktu katolików z arianami. Arianie mieli duże wpływy w mieście przez osobę arcybiskupa Auksencjusza – arianina. Po jego śmierci w 374 wybrano św. Ambrożego, który przyczynił się do zakończenia herezji ariańskiej na Zachodzie.