Gustave Flourens (ur. 4 sierpnia 1838 w Paryżu - zm. 3 kwietnia 1871 w Rueil-Malmaison) – uczestnik Komuny Paryskiej, nauczyciel i lewicowy dziennikarz.
Życiorys Młodość Flourens był synem Marie Jeana Flourensa, wykładowcy w Collège de France i deputowanego do Zgromadzenia Narodowego oraz bratem Emile'a Flourensa, późniejszego ministra spraw zagranicznych III Republiki. Po ukończeniu studiów również podjął pracę w Collège de France, którą stracił po publikacji pracy Historia ras ludzkich. Wyłożył w niej swoje poglądy antybonapartystowskie i ateistyczne. Flourens wykazywał również poglądy antysemickie.
Działalność polityczna W 1866 wziął udział w powstaniu Kreteńczyków przeciwko Turkom i dosłużył się stopnia kapitana. Został honorowym ambasadorem Krety przy rządzie greckim, który ostatecznie ustąpił pod naciskiem rządu francuskiego i wydalił go z kraju. Flourens po powrocie w 1869 spędził trzy miesiące w więzieniu, po czym Henri Rochefort zatrudnił go w radykalnym dzienniku Marsylianka. Jego wyraziście lewicowe poglądy stały się przyczyną pojedynku z Paulem de Cassagnac, w którym został ciężko ranny. Po aresztowaniu Rocheforta w lutym 1870 uciekł do Holandii, następnie do Wielkiej Brytanii. W sierpniu tego samego roku został in absentia skazany za działalność antypaństwową na 6 lat pozbawienia wolności.