Izotermy podstawowe Izotermy lokalne Izotermy lokalne monowarstwowe bez oddziaływań bocznych Izotermy podstawowe dla adsorpcji monowarstwowej na powierzchni homogenicznej (zobacz adsorpcja zlokalizowana i mobilna) adsorpcja zlokalizowana gazy, roztwory rozcieńczone: izoterma Henry’ego – graniczna izoterma dla niskich ciśnień i stężeń izoterma Langmuira (Irving Langmuir, 1916 r.) – najważniejsza izoterma adsorpcji adsorpcja nadmiarowa (wysokie stężenia, mieszaniny ciekłe – adsorpcja zlokalizowana) izoterma Everetta (D.H. Everett, 1964 r.) dla adsorpcji nadmiarowej adsorpcja mobilna (gazy): izoterma Volmera (ads. mobilna bez oddziaływań)
Inne monowarstwowe izotermy lokalne Izotermy dla adsorpcji monowarstwowej na powierzchni homogenicznej uwzględniające oddziaływania adsorbat-adsorbat: izotermy dla adsorpcji zlokalizowanej izoterma FG, czyli izoterma Fowlera-Guggenheima izoterma Kisielewa (wersja uproszczona 1958 r., z oddz. niespecyficznymi: 1972 r.) izotermy dla adsorpcji mobilnej izoterma HB, czyli izoterma Hilla-deBoera (zwana także izotermą van der Waalsa)