W 1859 roku do Kaliszera dołączył rabin Natan Friedland. Rok później wspólnie zorganizowali w Toruniu konferencję na temat osadnictwa żydowskiego w Ziemi Izraela. Do Torunia przyjechało wówczas wielu wybitnych rabinów, w tym wielkopolski cadyk Elijahu Guttmacher. W wyniku tej konferencji, we Frankfurcie nad Menem powstało stowarzyszenie Związek dla Kolonizacji Palestyny (niem. Israelistischer Verein zur Kolonisation von Palästina) zajmujące się podjęciem praktycznych działań na rzecz osadnictwa żydowskiego w Palestynie. Od 1861 roku zaczęto zbieranie funduszy na budowę domów dla ubogich w Jerozolimie. Mniej więcej w tym czasie Kaliszer dostrzegł potrzebę wspierania rozwoju żydowskiego rolnictwa w Palestynie. Wiązał się z tym poważny problem, ponieważ europejscy Żydzi mieli zakaz posiadania ziemi, w związku z tym nie mieli żadnych umiejętności rolniczych. Widząc to, Kaliszer rozpoczął wieloletnie działania na rzecz założenia żydowskiej szkoły rolniczej. W 1870 roku jego syn, Wolf Ze’ew Kaliszer, wydzierżawił od tureckiego sułtana ziemię położoną na południowy wschód od miasta portowego Jafa.