Nie czekając na sprawę sądową (ostatecznie został zaocznie skazany za to zabójstwo na dożywotnią banicję pod groźbą egzekucji), uciekł z sześciorgiem dzieci do Paryża; jego żona już wówczas nie żyła.
W Paryżu nadal odnosił sukcesy. Starał się o członkostwo Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby, do której został przyjęty w 1663 roku, po zaprezentowaniu portretu malarza Michela Corneille’a (1601–1664). Ocenia się, że to przedstawienie umiejętnie oddało charakter postaci, uzyskując ten efekt dzięki pozie i gestykulacji, przy niemal zupełnym braku akcesoriów. Musiał także złożyć deklarację dobrego zachowania, której zażądano wobec zastrzeżeń do morale malarza.
Zmarł 26 listopada 1670 w Paryżu i został tam pochowany.
Był protoplastą dynastii francuskich malarzy Van Loo.
Przypisy
Kategoria:Flamandzcy malarze barokowi Kategoria:Urodzeni w 1614 Kategoria:Zmarli w 1670