Big Brother and the Holding Company – amerykański zespół rockowy, utworzony w San Francisco w 1965 roku. Jest częścią tej samej sceny muzycznej, z której znamy zespoły takie jak Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service czy Jefferson Airplane. Big Brother and the Holding Company jest najbardziej znany dzięki występującej w nim w latach 1966–1968 Janis Joplin. Nagrany przez nich w 1968 r. album Cheap Thrills zaliczany jest do arcydzieł psychodelicznego rocka z San Francisco; zajął 338. miejsce w rankingu 500 najlepszych albumów wszech czasów gazety Rolling Stone.

Historia zespołu Pochodzenie z San Francisco Lider zespołu – Peter Albin (gitarzysta country-bluesowy, który grał z przyszłymi muzykami z Grateful Dead – Jerrym Garcia i Ronem McKermanem) spotkał Sama Andrew, który znał się na jazzie i muzyce poważnej, ale także grał rock & rolla. Zaczęli grać wspólnie, spotykając się w domu Petera, a w końcu Sam zaproponował stworzenie zespołu. Dołączył do nich James Gurley i w 1965 r. zaczęli występować w otwartych dla wszystkich jam sessions, organizowanych przez przedsiębiorcę – późniejszego menadżera BBHC – Cheta Helmsa. Chet zachęcał ich do pracy na rzecz zespołu, znalazł dla nich perkusistę, Chucka Jonesa, i zorganizował im pierwszy koncert – był to występ na Trips Festival w styczniu 1966 r.