Koniec epoki zakonu krzyżackiego przyniosły lata 30. W 1939, już po włączeniu Bruntalu w granice III Rzeszy, rezydencję skonfiskowały władze niemieckie i przekazały NSDAP. W 1940 oddano ją służbie leśnej i otwarto dla publiczności.
W 1945 państwo czechosłowackie skonfiskowało pałac – stał się własnością Ministerstwa Rolnictwa. W późniejszych latach był on kilkukrotnie otwierany i zamykany dla zwiedzających, przeprowadzano także liczne prace remontowe i rekonstrukcyjne (ostatnie w latach 80. XX wieku). Obecnie mieści się tutaj muzeum.
Wnętrza thumb|Główna sala pałacowa Na pierwszym piętrze turyści mogą oglądać pokoje wyposażone głównie w meble z XVIII i XIX wieku – na trasie turystycznej znajdują się m.in.: salon orientalny (czes. Orientální salonek), sala zielona (czes. zelený sál) w stylu wiedeńskiego rokoka, salon holenderski (czes. Holandský salon), służący w przeszłości do picia kawy, z obrazami niderlandzkich artystów oraz wyposażeniem w stylu holenderskiego baroku, barokowa jadalnia ozdobiona portretami członków rodziny cesarskiej, sypialnia wielkich mistrzów (czes. velmistrovská ložnice) z wyposażeniem barokowym, niewielkim ołtarzem oraz zestawem do higieny osobistej, gabinet wielkiego mistrza arcyksięcia Eugeniusza Habsburga w stylu historyzującym i empire.