Symetryzator antenowy Symetryzatory antenowe stosowane są do łączenia anten symetrycznych, takich jak dipol półfalowy czy anteny Yagi-Uda, z niesymetrycznymi liniami zasilającymi, najczęściej kablami koncentrycznymi o impedancji 50 Ω lub 75 Ω. Umożliwiają one jednocześnie dopasowanie impedancji typowych dla anten (np. 200–300 Ω dla prostego dipola) do impedancji kabla zasilającego oraz zachowanie symetrii prądów w ramionach anteny.
W instalacjach telewizji naziemnej stosowane są symetryzatory o przekładni 4:1, umożliwiające podłączenie anten o wyjściu symetrycznym o impedancji 300 Ω do niesymetrycznego gniazda antenowego o impedancji 75 Ω. Symetryzatory tego typu są zwykle urządzeniami pasywnymi, wykorzystującymi transformatory na rdzeniach ferrytowych, zamkniętymi w obudowach wtyczkowych lub montowanymi w puszkach antenowych. Część konstrukcji anten przewiduje montaż płytki drukowanej zawierającej zarówno symetryzator, jak i przedwzmacniacz antenowy, co wymaga doprowadzenia zasilania przewodem koncentrycznym.