Enrique García (ur. 20 listopada 1912, zm. 23 sierpnia 1969) — piłkarz argentyński noszący przydomek Chueco, napastnik (lewoskrzydłowy).
Urodzony w Santa Fe García w piłkę zaczął grać w miejscowym klubie Las Rosas. Jednocześnie był ministrantem w miejscowym kościele, a miejscowy ksiądz spodziewał się, że García zostanie duchownym. W 1929 roku został piłkarzem klubu Brown Santa Fe, skąd w 1931 roku sprzedany został do klubu Gimnasia y Esgrima Santa Fe, choć sam zainteresowany wolałby znaleźć się w drużynie Unión Santa Fe.
W 1933 roku García został piłkarzem klubu Rosario Central, gdzie, zdaniem współczesnych, współtworzył najlepszy prowincjonalny atak świata: Cegnotti-Gómez-Guzmán-Porto-García. W 1936 roku za rekordową sumę 38 931 peso przeszedł do klubu Racing Club de Avellaneda. Jako gracz klubu Racing wziął udział w turnieju Copa América 1937, gdzie Argentyna zdobyła tytuł mistrza Ameryki Południowej. García zagrał we wszystkich sześciu meczach - z Chile, Paragwajem, Peru, Urugwajem, Brazylią (zdobył zwycięską bramkę) oraz w decydującym o mistrzostwie barażu z Brazylią.