Wyjątkowym elementem XVIII-wiecznego wyposażenia są dębowe konfesjonały. Około 1744 roku misjonarze wprowadzili do kościoła zespół sześciu barokowych konfesjonałów ozdobionych ornamentem regencyjnym. W ich rozbudowanych zwieńczeniach umieszczono owalne obrazy ujęte dekoracją roślinną oraz snycerskimi rogami obfitości. Dekoracja konfesjonałów tworzyła program ikonograficzny poświęcony sakramentowi pokuty, związany z działalnością duszpasterską misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Obrazy przedstawiały osoby i sceny odnoszące się do grzechu, skruchy i przebaczenia: św. Piotra, króla Dawida, syna marnotrawnego, Marię Magdalenę, Chrystusa jako Dobrego Pasterza oraz scenę przekazania kluczy św. Piotrowi przez Chrystusa. Z pierwotnego zespołu sześciu konfesjonałów cztery pozostają w kościele w Siemiatyczach. Dwa pozostałe konfesjonały, z obrazami Marii Magdaleny i Dobrego Pasterza, zostały po 1907 roku przeniesione do kościoła parafialnego śś. Piotra i Pawła w Dołubowie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Siemiatyczach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.