Piotr Alfons Ambrożewicz herbu Bajbuza (ros. Петр Михайлович Амброжевич, ur. 28 października 1855 w majątku Oknista, zm. 18 grudnia 1922 w Poznaniu) – polski lekarz wojskowy, ginekolog, położnik, balneolog.
Życiorys Urodził się w majątku rodowym Oknista na Kowieńszczyźnie, jako syn szlachcica Michała Mateusza Ambrożewicza. Miał trzech starszych braci: Michała Aleksandra, Stefana (ur. 1847) i Romana Piotra (ur. 1849). Uczęszczał do gimnazjum w Dyneburgu, następnie studiował medycynę w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Petersburgu jako stypendysta rządowy. Dyplom lekarza i akuszera otrzymał cum eximia laude w 1883 roku. Następnie odbył służbę wojskową jako młodszy lekarz w 143. Pułku Dorohobużskim; stacjonował m.in. w Briańsku, gdzie wydawał i redagował czasopismo medyczne „Akuszerka” (Акушерка). Czasopismo było wydawane przez trzynaście lat, od 1890 do 1913. Jego adresatami były akuszerki, felczerki i felczerzy; autorami publikowanych na jego łamach artykułów – lekarze Petersburskiego i Moskiewskiego Zakładu Położniczego oraz Instytutu Położniczego w Petersburgu.