Do najsilniejszych związków ZSZ należały m.in.: Związek Zawodowy Kolejarzy (40–50 tys. członków); Związek Zawodowy Robotników Rolnych (34–37 tys. członków); Centralny Związek Górników w Polsce (powstał we wrześniu 1919, do 1922 działał pod nazwą Związek Zawodowy Robotników Przemysłu Górniczego, a do 1923 pod nazwą Związek Robotników Przemysłu Górniczego i Naftowego w Polsce); W 1919 liczył 44.996 członków, w 1926 – 18.711 członków (w tym 10.595 płacących składki), zaś w 1938 – 35.504 członków. Związkiem kierowali kolejno: Ludwik Lizak (1919–1921), Franciszek Szpruch (1921–1925), Jan Papuga (1925–1928), Antoni Kozubek (1928–1939). Od 1925 sekretarzem był Jan Stańczyk. Związek Robotników i Robotnic Przemysłu Włókienniczego (13–27 tys. członków); Związek Robotników Przemysłu Metalowego w Polsce (powstał w październiku 1920 z połączenia dwóch central metalowców). W 1920 liczył 21.744 członków (w tym 20.293 płacących składki), w 1926 – 12.038 członków (w tym 7.319 płacących składki), w 1938 – 34.408 członków. Związkiem kierowali kolejno: Apolinary Porębski (1920–1926), Wacław Boczkowski (1926–1933), Jan Feller (1933–1939). Od 1920 do 1939 sekretarzem generalnym był Wilhelm Topinek. Związek Pracowników Komunalnych i Instytucji Użyteczności Publicznej (12–16 tys.