Hamhŏ Tŭkt’ong (ur. 1376, zm. 1433; ; ; ) – wyróżniający się koreański mistrz sŏn tego czasu. Znany także jako Hamhŏ Kihwa. Uczeń Muhaka Chach’o.
Życiorys Urodził się w arystokratycznej rodzinie jako Yu Sui. Jego ojciec był rządowym ministrem odpowiadającym za przyjmowanie zagranicznych gości, emisariuszy itd.
Kihwa kształcił się na prestiżowej konfucjańskiej akademii Sŏnggyun’gwan. Podczas studiów osiągnął wybitny poziom wiedzy o chińskiej filozofii i literaturze. Poziom jego wykształcenia musiał być rzeczywiście wyjątkowo wysoki, gdyż taka ocena, która pojawia się w jego biografii, jest absolutnie wyjątkowa w literaturze sŏnu, tym bardziej, że dotyczy wykształcenia konfucjańskiego, a nie buddyjskiego. Jego wybitny poziom ujawnił się później w jego zainteresowaniu filozofią buddyjską i w związanych z nią jego dziełachA. Charles Muller. Introduction [w:] The Sutra of Perfect Enlightenment. Str.25.
W wieku 21 lat został głęboko dotknięty śmiercią jednego z jego przyjaciół. Porzucił studia konfucjańskie i wkroczył na ścieżkę buddyjską do oświecenia. Rozpoczął wędrówkę po klasztorach w poszukiwaniu odpowiedniego nauczyciela.