Ch’anyu Togwang (ur. 869, zm. 958) – koreański mistrz sŏn, uczeń i spadkobierca mistrza znanego jako Chingyŏng Simhŭi.
Ch’anyu pochodził z rodziny Kim. W wieku 13 lat opuścił rodzinny dom i został mnichem w klasztorze Samnang na górze Kong w Sangju prowadzonym przez mistrza Yungjego, ucznia Chingyŏnga Simhŭia.
Następnie, po rekomendacji mistrza Yungjego, został uczniem mistrza sŏn Simhŭia w jego klasztorze na górze Hyemok.
Jak wielu koreańskich buddystów, tak i Ch’anyu udał się do Chin. Przebywał w tym kraju od 892 do 921 r. Został uczniem mistrza chan Touzi Datonga (819–914) w jego klasztorze na górze Jizhu w Shuzhou i otrzymał od niego przekaz Dharmy.
Po powrocie przebywał w klasztorze Pognim przyciągając ponad tysiąc uczniów. Uczynił szkołę sŏn pongnim wiodącym miejscem praktyki sŏn w tym czasieMu Soeng Sunim. Thousand Peaks. s. 65..
Był szanowany przez trzech kolejnych królów Koryŏ: Hyejonga, Chŏngjonga i Kwangjonga. Ten ostatni nadał mu tytuł Narodowego Nauczyciela (kor. kuksa).
Zmarł w sierpniu 958 r.