Maurice Faure (ur. 2 stycznia 1922 w Azerat, zm. 6 marca 2014 w Cahors) – francuski polityk, prawnik i samorządowiec, wieloletni parlamentarzysta, minister w okresie IV i V Republiki, członek Rady Konstytucyjnej, sygnatariusz traktatów rzymskich.
Życiorys W okresie II wojny światowej dołączył do francuskiego ruchu oporu oraz do wojsk francuskich podporządkowanych Wolnej Francji, brał udział w działaniach zbrojnych. Z wykształcenia nauczyciel historii i geografii, uzyskał doktorat z prawa, studiował na uniwersytetach w Bordeaux i Tuluzie. Był nauczycielem w szkole średniej oraz wykładowcą w IEP Toulouse, od 1947 pracował w administracji rządowej, wchodząc w skład gabinetów członków rządu.
Jako polityk był związany z francuskim nurtem radykalnym, do młodzieżówki tego środowiska wstąpił w 1938. Należał do zjednoczonej Parti radical. Od 1953 do 1955 pełnił funkcję sekretarza generalnego tego ugrupowania, a w latach 1961–1965 i 1969–1971 zajmował stanowisko jego przewodniczącego. Po rozłamie z początku lat 70. dołączył do jej lewicowej frakcji (MGRS). W latach 1961–1968 był przewodniczącym Ruchu Europejskiego.