Opublikował kilkanaście artykułów i utworów literackich, głównie na łamach Chëczy. Pisywał też do prasy codziennej, a w latach 1956-57 do tygodnika Ziemia i Morze.
Zaraz po wojnie Jan Rompski rozpoczął zaoczne studia na UMK w Toruniu, najpierw polonistyczne, potem etnograficzno-etnologiczne. Tu działał m.in. w Bratniej Pomocy, śpiewał też w uniwersyteckim chórze. W latach 1946-49 był prezesem Koła Naukowego Studentów Etnologii i Etnografii. 11 lipca 1949 otrzymał Medal Zwycięstwa i Wolności 1945. W drugiej połowie 1949 kierował wykopaliskami w ramach badań nad początkami państwa polskiego na Ślęzy i Sobótce. Otrzymywał stypendium wejherowskiego Zarządu Miejskiego. Od lutego do czerwca 1950 pracował jako referent socjalny w Centrali Dostaw Drzewnych, prawdopodobnie z tzw. nakazu pracy.
W 1948 poznał Janinę Bożenę Hutorowicz, z którą w 1949 r. wziął najpierw ślub cywilny w Toruniu, a później kościelny w Gdańsku Oliwie. W 1950 urodziła się ich córka Witosława, zam. Trębała, a w 1953 druga – Bogusława, zam. Dryja, która osiadła potem w Australii.