Prowadził zajęcia dydaktyczne na KUL-u i w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie oraz w Lublinie. Był członkiem różnych towarzystw naukowych i komisji Episkopatu Polski oraz długoletnim konsultorem Rzymskiego Sekretariatu dla Niewierzących. Współpracował z licznymi redakcjami czasopism w kraju i za granicą. W latach 1968–1980 wykładał na PAT w Krakowie. Był pionierem socjologii religii w Polsce i przewodniczącym Sekcji Socjologicznej Zakładów Teologicznych w Polsce, autorem ok. 300 artykułów naukowych i publicystycznych – głównie z zakresu socjologii religii i katolickiej nauki społecznejH. Szeloch, Koncepcja państwa w dziele naukowym księdza profesora Józefa Majki, Wrocław 1996, s. 23–24..
W 1970 roku przybył do Wrocławia, gdzie objął stanowisko rektora PWT i Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego (pełnił je do 1988). Wykazał się tu dużą pomysłowością i pracowitością. Był współorganizatorem Wrocławskich Dni Duszpasterskich i różnych okazyjnych sympozjów. W roku 1971 wszedł do grona kapituły katedralnej, w 1983 został prałatem papieskim, a w 1990 otrzymał godność protonotariusza apostolskiego. W 1971 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1985 roku profesora zwyczajnego. Był laureatem wielu nagród i wyróżnień m.in. Nagrody im.