Zainteresowanie kolejnymi edycjami Festiwalu przewyższało oczekiwania organizatorów. Bilety wyprzedawano na długo przed rozpoczęciem imprez. Dzięki dużym możliwościom, jakie gwarantowała nowa scena bydgoskiej Opery, możliwe było sprowadzanie wielkich produkcji operowych i baletowych. Przykładami tego typu spektakli były m.in.: „Makbet” G. Verdiego w wykonaniu zespołów Teatru Wielkiego w Warszawie (II BFO 1995), „Moc przeznaczenia” przedstawiona przez Teatr Wielki w Poznaniu (VIII BFO 2001), opera „Borys Godunow” M. Musorgskiego w wykonaniu Opery Narodowej z Kijowa (III BFO 1996) i „Turandot” G. Pucciniego, zaprezentowana przez Operę Nova na inauguracji III BFO. Po raz pierwszy w Bydgoszczy przedstawiono m.in. balet „Spartakus” A. Chaczaturiana, w wykonaniu Akademickiego Wielkiego Teatru Baletu Republiki Białorusi z Mińska (II BFO 1995), spektakl „Kopciuszek” S. Prokofiewa, który zatańczył Królewski Balet z Antwerpii (VI BFO 1999), „Coppelia” L. Delibesa w wykonaniu Łotewskiej Opery Narodowej z Rygi (VII BFO 2000). Tańczyły również zespoły z Chicago (VII BFO 2000) i Gullberg – Ballet Matsa Eka ze Szwecji z nowoczesną choreografią „Śpiącej królewny” P. Czajkowskiego (VIII BFO 2001)Prus Zdzisław, Weber Alicja: Bydgoski leksykon operowy. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2002.