Jan Krucina (ur. 14 października 1928 w Karwinie-Darkowie, zm. 25 września 2020 we Wrocławiu) – polski duchowny katolicki, teolog, filozof, socjolog, specjalizujący się w etyce ogólnej, etyce społecznej, socjologii i teologii praktycznej.
Życiorys Urodził się 14 października 1928 w Karwinie-Darkowie na Zaolziu w Czechosłowacji. W latach 1947–1950 studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Ołomuńcu. Po likwidacji wydziału, przez komunistyczne władze Czechosłowacji, pracował jako robotnik, technik budowlany i kierownik działu planowania i inwestycji w jednym z zakładów Zagłębia Ostrawskiego. Po II wojnie światowej przeniósł się do Wrocławia gdzie w latach 1957-1959 uzupełnił studia na Arcybiskupim Seminariu Duchowym we Wrocławiu. 21 czerwca 1959 otrzymał święcenia kapłańskie. Następnie podjął studia z zakresu filozofii praktycznej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (KUL) w latach 1959–1963, które ukończył w 1965 uzyskując stopień doktora z filozofii na podstawie pracy: Dobro wspólne jako zasada społeczna.
W latach 1963–1974 był sekretarzem arcybiskupa (później kardynała) Bolesława Kominka.