Adam Raciborski (ur. 24 grudnia 1809 w Radomiu, zm. 14 lutego 1871 w Paryżu) – polski lekarz, autor podręczników medycznych, powstaniec listopadowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1827 rozpoczął studia medyczne w Warszawie. W 1831 uczestniczył w powstaniu listopadowym pełniąc obowiązki lekarza w 4 Pułku Piechoty Liniowej „Czwartacy”. 15 września 1831 został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari nr 2775. Po upadku powstania w 1832 udał się na przymusową emigrację do Francji, do Besançon, gdzie zjednał sobie wielką sławę leczeniem grasującej tam wówczas w tym kraju cholery. W 1834 otrzymał w Paryżu stopień doktora medycyny, w 1838 otrzymał posadę przełożonego kliniki w szpitalu Charité, a następnie profesora w akademii medycznej; między lekarzami paryskimi używał wysokiej powagi i uznania, był współzałożycielem Towarzystwa Lekarzy Polskich w Paryżu.
W latach 1860–1871 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Współzałożyciel i pierwszy sekretarz Towarzystwa Paryskiego Lekarzy Polskich. Odznaczony Legią Honorową. Zmarł w Paryżu wycieńczony głodem w czasie oblężenia przez wojska pruskie, pochowany na cmentarzu Montparnasse.