Prawie cała grupa górska jest zalesiona. Wielki kompleks polan, będących w przeszłości żywym ośrodkiem pasterstwa oraz łąk kośnych z ostatnimi reliktami drewnianego budownictwa gospodarczego (szopy na siano – słow. senníky) zachował się w północno-zachodniej części grupy, na wysokości 850-1000 m, między szczytami Magury, Havraniej i Ostronia.
Bibliografia Hochmuth Zdenko a kolektív: Chočské vrchy – Liptovská Mara. Turistický sprievodca ČSFR č. 42, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1990. Chočské vrchy. Vodná nádrž Liptovská Mara. Turistická mapa 1:50 000, wyd. VKÚ Harmanec, 1997, . Szczerba Tadeusz: Choczańskie Wierchy i okolica. Przewodnik turystyczny. Wydawnictwo Ryszard M. Remiszewski – RMR, Gliwice 2001, .
Kategoria:Góry Choczańskie