3 Dywizja Strzelców Spadochronowych (niem. 3. Fallschirm-Jäger-Division) – niemiecka dywizja strzelców spadochronowych z okresu II wojny światowej.
Historia Formowanie dywizji rozpoczęto w październiku 1943 roku we Francji, w rejonie Reims. Weszła w skład II Korpusu Spadochronowego i od lutego 1944 roku stacjonowała w okolicach Brestu. W czerwcu została przerzucona do Normandii, gdzie walczyła przeciw Amerykanom pod Saint-Lô. W sierpniu została okrążona w kotle pod Falaise. Próbując się przebić, 20 sierpnia została częściowo rozbita w bitwie o Mont Ormel. Odtworzono ją we wrześniu w Belgii z trzech polowych pułków Luftwaffe (22, 51 i 53). Wzięła udział w walkach o Arnhem i niemieckiej ofensywie w Ardenach. W lutym i marcu broniła Linii Zygfryda w górach Eifel, gdzie doznała ciężkich strat, a jej dowódca generał Richard Schimpf dostał się do niewoli. W kwietniu 1945 roku resztki dywizji skapitulowały przed wojskami amerykańskimi w Zagłębiu Ruhry.