Diecezja Oslo (łac.: Dioecesis Osloën, nor.: Oslo katolske bispedømme) – jedyna katolicka diecezja w Norwegii, obejmująca swoim zasięgiem południową część kraju. Siedziba biskupa znajduje się w katedrze św. Olafa w Oslo.
Historia Diecezja w Oslo została założona w 1070 jako sufragania archidiecezji w Trondheim. Przetrwała ona do czasów reformacji, kiedy decyzją króla Chrystiana III z 1537 została sekularyzowana, a Norwegia oficjalnie stała się krajem luterańskim. W miejsce diecezji katolickich powołano narodowy Kościół Norwegii. Katolicy, którzy pozostali przy swojej wierze byli pozbawieni duchownych oraz prześladowani.
Kościół katolicki w Norwegii zaczął się odradzać w XIX wieku. Najpierw podlegał pod Wikariat apostolski Szwecji (1843–1868). 7 sierpnia 1869 została powołana do życia Prefektura apostolska Norwegii ze stolicą w Oslo, która 11 marca 1892 została przekształcona w Wikariat apostolski Norwegii i Spitzbergen (od 10 kwietnia 1931 jako Wikariat apostolski Oslo).
29 czerwca 1953 papież Pius XII przekształcił istniejący wikariat w pełnoprawną diecezję, którą podporządkowano bezpośrednio Stolicy Apostolskiej.
Biskupi
biskup diecezjalny – bp Fredrik Hansen biskupi seniorzy – bp Gerhard Schwenzer, bp Bernt Ivar Eidsvig