Henryk Dzierżysław Sroka (ur. 16 lipca 1858 w Wiskitkach, zm. 1941 w Szczecinku) – polski teolog, pastor luterański.
Życiorys Był synem Augusta i Katarzyny z Dattelbaumów, a bratem Wilhelma Wrócisława i Antoniego Rościsława.
W latach 1879–1885 studiował na Uniwersytecie w Dorpacie uzyskując stopień doktora teologii. Należał do Konwentu Polonia. Prawa i pierścień filisterski otrzymał w 1884 r. 30 listopada 1884 r. został ordynowany na pastora. W latach 1885-1886 sprawował funkcję wikarego w Godlewie, a później do 1941 r. pastora w parafii Szaki. W latach 1919–1922 był pierwszym prezesem Konsystorza Kościoła ewangelicko-augsburskiego na Litwie, a następnie jego wiceprezesem, od 1913 r. superintendentem diecezji augustowskiej oraz nauczycielem języków klasycznych w gimnazjum w Szakach. Odegrał znaczącą rolę w organizacji Kościoła ewangelicko-augsburskiego na Litwie po uzyskaniu przez nią niepodległości. 300px|right|thumb|Podpis Henryka Dzierżysława Sroki w Księdze Metrykalnej parafii Szaki 1902 r.