Po powrocie do kraju uczył retoryki w Międzyrzeczu (pełnił tam także obowiązki kaznodziei), od 1766/67 do końca roku 1769 – filozofii w Collegium Regium w Warszawie. W 1770 roku, w związku z prowadzonym z rodziną procesem majątkowym, przebywał poza zakonem i był guwernerem w domu Aleksandra Borzęckiego, podstolego koronnego. Po powrocie do Warszawy uczył retoryki (1770/71-1772/73), a następnie nauk moralnych (1773/74-1774/75) w pijarskim Collegium Nobilium pijarów w Warszawie. W tym okresie podjął działalność pisarską, przekładową i edukacyjną.
Wraz z Franciszkiem Bielińskim i ks. Antonim Popławskim opracował projekt pt. „Rady i uwagi co do nowego urządzenia szkół narodowych”, w którym pojawiły się postulaty napisania nowych książek do nauczania w języku polskim dzięki czemu przyczynił się do powstania Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych.
W 1776-1777 przebywał w domu zakonnym w Warężu, od roku 1778 na dworze Karola Radziwiłła w Nieświeżu. Był członkiem rzymskiej Akademii Arkadyjskiej (pod imieniem Nivisio Paflagonio).
Twórczość Edukacja obywatelska. Przez Adolfa Kamieńskiego, Warszawa 1774;