1625) – Historia rycerza, który by pomścić doznaną hańbę, wykorzystuje swoje podobieństwo do poległego w bitwie króla Alfonsa I i podaje się za niego. Utwór stanowi studium wierności, zdrady i namiętności. El anticristo (Antychryst, 1623-1625) – Fałszywy Eliasz przepowiada Izraelitom nadejście Mesjasza. Fałszywy Mesjasz, który jest potomkiem Judasza i owocem kazirodczego związku, po zamordowaniu swej matki zdobywa władzę w Babilonie. Próbuje włączyć do swego haremu Sofię (Mądrość), która jednak ucieka do Jerozolimy. Antychryst podąża więc za nią. W Jerozolimie poślubia widmo Sofii, gdy próbuje je pozbawić życia, atakują go wyznawcy Chrystusa prowadzeni przez archanioła Michała. Sofia zabija Antychrysta.
Komedie czarnoksięskie La cueva de Salamanca (Pieczara Salamanki, ok. 1600) – młodzieńcza sztuka Alarcóna. Historia grupy rozbrykanych studentów, których ratuje z kłopotów szlachetny mędrzec Enrico, dokonujący w swojej pieczarze niezwykłych, potrącających o magię, eksperymentów. Jeden ze studentów, don Diego przy pomocy przedmiotów pochodzących z pieczary zdobywa serce doni Klary. Enrico bierze udział w publicznej dyspucie i uznaje racje przeciwników o szkodliwości sztuk magicznych. La prueba de las promesas (Obietnice na próbę) – Ojciec doni Blanki, don Illan, zajmuje się magią i nekromancją.